Als je zoon in Frankrijk woont is dat een heel goed excuus om daar eens naartoe te gaan. De meeste mensen pakken de auto, maar Iemke stapte op de fiets, voor ons. Ruim 1000 kilometer en 10 dagen tegenwind later was hij er.
Zijn benen? Die waren er verrassend goed onder. “Na de eerste dag dacht ik: wat gaat dat worden? Maar mijn lichaam paste zich eigenlijk heel snel aan.” Aldus Iemke Roos.
Ook de geplande reservedag was niet nodig. “Het bleek uiteindelijk in tien dagen te kunnen.” Met zijn tocht vroeg Iemke aandacht voor gehoorproblemen en verzamelde hij geld voor onze stichting. Want achter deze sportieve prestatie zit een ervaring die zijn leven behoorlijk op zijn kop zette.
Op 11 juni 2025 werd Iemke om half zes wakker met een enorme piep in zijn oor. Tinnitus kende hij al, maar dit geluid was veel heftiger. “Het eerste wat ik dacht was: hier kan ik niet mee leven.”
Hij werd misselijk en kreeg enorme hoofdpijn. Zijn vrouw was met de hond op pad. Toen hij haar belde, merkte hij dat hij aan de kant van de telefoon niets hoorde. “Ik zei: kom maar terug, want dit gaat echt niet goed.” De huisarts schakelde snel met een KNO-arts. Iemke had plotsdoofheid en kreeg prednison. Gelukkig keerde zijn gehoor geleidelijk terug.
Maar weer kunnen horen betekende niet dat alles meteen goed was. Iemke kon een half jaar niet werken. Drukte was moeilijk te verdragen en autorijden werd lastig, zeker als iemand ondertussen tegen hem praatte. “Ik kon geen twee dingen tegelijk.”
Ook gesprekken onthouden lukte nauwelijks. Zijn dagelijks leven veranderde ingrijpend, terwijl hij daarvoor een drukke baan had. “Ik moest echt letterlijk van de ene op de andere dag gewoon overal mee stoppen.”
De impact ging dus veel verder dan één oor dat tijdelijk niet werkte. Zijn concentratie, energie en vertrouwen kregen allemaal een flinke klap.
Later kreeg Iemke opnieuw plotsdoofheid, deze keer aan zijn andere oor. “Gelukkig wist ik toen wat het was, dus in die zin was de schrik minder groot.” Ook dat gehoor kwam terug.
Het ziekenhuis deed aanvullende onderzoeken, waaronder MRI-scans en bloedonderzoek.
Toch bleef voor Iemke de vraag bestaan waarom dit gebeurde en of het opnieuw zou gebeuren. “Dan de vraag of het weer opgelost kan worden. Dat weet je natuurlijk nooit.” Juist die onzekerheid maakte indruk.
Als voormalig geluidstechnicus was hij altijd al bewust bezig met geluid. Nu ervoer hij hoe kwetsbaar iets is wat je gemakkelijk vanzelfsprekend vindt: kunnen horen.
Tijdens zijn zoektocht naar hulp voor zijn tinnitus merkte Iemke hoeveel mensen met gehoorproblemen leven. “Ik schrok ook van hoeveel mensen er eigenlijk last van hebben.” Hij wilde meer weten en nam contact op met het Oorfonds.
De behoefte aan onderzoek raakte hem: zoveel mensen met klachten, zoveel vragen over oorzaken en mogelijke oplossingen. Toen hij besloot naar zijn zoon in Frankrijk te fietsen, zag hij een kans om zijn reis aan dat onderwerp te verbinden. “Misschien kunnen we dit gebruiken als aanleiding om eens wat meer aandacht te krijgen voor gehoorproblemen in zijn algemeenheid.”
Zo werd een persoonlijk avontuur ook een actie voor anderen.
Zijn doel was ongeveer honderd kilometer per dag. Uiteindelijk fietste Iemke 1.030 kilometer in tien dagen. De verbinding met het Oorfonds gaf de reis extra betekenis. “Het was een extra motivatie voor mij om het te doen.”
Onderweg deelde hij zijn ervaringen en verhalen door dagelijks een bericht op zijn social media te plaatsen en in Polarsteps (klik hier). Daarop kwamen reacties van mensen die zich herkenden in wat hij beschreef: de klachten, de onzekerheid en de invloed op het dagelijks leven. “Ik ben heel blij dat er weer even aandacht is voor datgene wat ik dagelijks ervaar”, kreeg hij terug.
Zijn actie hielp daarmee ook om ervaringen zichtbaar te maken die voor de buitenwereld vaak verborgen blijven.
De tocht markeerde voor Iemke ook het einde van een ingrijpende periode. Tijdens zijn herstel was hij gaan nadenken over wat hij werkelijk wilde. “Doordat ik niks meer hoorde, kon ik voor het eerst weer gaan luisteren.” Naar zichzelf.
Een langgekoesterde wens werd werkelijkheid: hij schreef het boek Duck it. Over zijn fietstocht ontstond vervolgens Tien dagen tegenwind. Hij is voorzichtig met het idee dat tegenslag iets moois moet opleveren. “Ik wil niet zeggen dat ik dankbaar ben dat het gebeurd is, helemaal niet. Maar ik ben wel dankbaar met wat het me uiteindelijk heeft gebracht.”
In Normandië fietste Iemke langs draaiende windmolens. Het leverde hem een bijzonder inzicht op. “De wind die mij energie kost om ertegenin te fietsen, diezelfde wind levert energie op.” Voor zijn actie gold iets vergelijkbaars: een moeilijke ervaring werd de aanleiding om iets in beweging te brengen.
Vooral de reacties van anderen maakten dat waardevol. “Dat zijn allemaal hele mooie opbrengsten, vind ik.” Met zijn tocht vraagt Iemke aandacht voor mensen met gehoorproblemen én voor het belang van onderzoek.
Klik hier voor meer informatie over zijn actie en boek.
Wil jij ook bijdragen? Doneer aan Stichting Oorfonds Nederland en help onderzoek naar gehoorproblemen mogelijk te maken. Je hoeft er geen duizend kilometer voor te fietsen. Iedere bijdrage telt.
Voor 1,5 tot 2 miljoen Nederlanders is het hebben van een permanente piep, suis of brom de dagelijkse realiteit. Gelukkig...
Een aanval van draaiduizeligheid die zonder waarschuwing begint. Tinnitus die ineens harder wordt. Minder horen en een drukkend gevoel in...
Wat betekent gehoorverlies voor iemand zelf, voor de familie en voor de toekomst? Voor klinisch geneticus (erfelijksarts) Jeroen Smits is...
