Deze week ontving het Oorfonds een donatie van ruim 600 euro van de familie van Trees Schrama uit Sterksel (Noord-Brabant), die onlangs op 91-jarige leeftijd overleed. In de rouwkaart had de familie gevraagd om een donatie aan het Oorfonds en tijdens de uitvaartmis stond de collectebus naast het condoleanceregister.
Ondanks dat ze niet alles meer goed hoorde, runde Trees tot haar 88ste een fruitwinkeltje. “Ze was gewend aan veel aanloop,” vertelt zoon Paul. “Door haar optimisme en doorzettingsvermogen gaf ze ons altijd het gevoel dat het goed met haar ging.” Maar het gehoorverlies werd naarmate ze ouder werd een steeds groter probleem. Paul: “De laatste jaren ging ze bijna nooit meer mee naar een feestje. ‘Laat mij maar thuis, iedereen praat door elkaar heen en dan krijg ik er toch niets van mee,’ zei ze vaak.” Ook het maandelijkse, zogeheten eetpunt voor ouderen in het dorpshuis gaf haar geen plezier meer. “Steeds moeten vragen wat er gezegd werd, vond ze vervelend,” vertelt Paul.
Als kind kreeg Trees een ernstige oorontsteking waardoor een deel van haar trommelvlies verloren ging. Lange tijd was ze geholpen met in iedere oor een hoortoestel, maar uiteindelijk had met hulp van een gehoorapparaat nog maar aan één oor gehoor. Aan haar andere oor was ze helemaal doof.
Ook bij bezoek van kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen kon het geluid en de drukte haar soms te veel worden. Eén-op-één gesprekken gingen gelukkig nog wel goed. “Daar stemden we onze bezoekjes op af,” vertelt Paul. “We zeiden bijvoorbeeld: we komen niet op zondagochtend, want dan zijn er al mensen. Dan komen we wel even op maandag.”
Toch denkt de familie dat zij het gehoorverlies van hun moeder hebben onderschat. “En met hoortoestellen is het probleem, zeker bij oudere mensen, lang niet altijd opgelost”. Je kunt omringd zijn door mensen en je toch eenzaam voelen. “Gehoorverlies heeft meer impact dan veel mensen denken,” zegt Paul. “Je ziet het niet, maar het is heel ingrijpend. Omdat we nu beseffen dat het gemis van goed gehoor kan leiden tot eenzaamheid en minder levensvreugde, wilde ik onze ervaringen graag delen.”
